Opis tego co robiliśmy. Tak żeby zająć miejsce.

W kociołkach bigos grzano — w słowach wydać trudno Bigosu smak przedziwny, kolor i woń cudną Słów tylko brzęk usłyszy i rymów porządek, Ale treści ich miejski nie pojmie żołądek. Aby cenić litewskie pieśni i potrawy, Trzeba mieć zdrowie, na wsi żyć, wracać z obławy. Przecież i bez tych przypraw, potrawą nielada Jest bigos, bo się z jarzyn dobrych sztucznie składa. Bierze się doń siekana, kwaszona kapusta, Która, wedle przysłowia, sama idzie w usta Zamknięta w kotle, łonem wilgotném okrywa Wyszukanego cząstki najlepsze mięsiwa I praży się, aż ogień wszystkie z niéj wyciśnie Soki żywne, aż z brzegów naczynia war pryśnie, I powietrze do koła zionie aromatem.